استخدامی
ماهواره
26. آذر 1395 - 19:37
آنچه مادران باید بدانند؛
سیر فلج مغزی در طول دوران نوزادی و اوایل کودکی
نویسنده: 
محدثه نوفرستی
بیرجندرسا- فلج مغزی اختلال در حرکت و وضعیت بدن است. و علت آن آسیب وارد شده به مغز در حال رشد (مغز کودک تا 3 سالگی) است که این آسیب می تواند قبل از تولد، حین تولد و بعد از تولد رخ دهد. این آسیب توانایی مغز برای کنترل ماهیچه های بدن را به تأخیر می اندازد.

مشکل حرکتی مربوط به فلج مغزی در دوران نوزادی نمایان نمی شود، این مشکلات در دوره رشد سیستم اعصاب مرکزی ایجاد می شود. کودکان دچار فلج مغزی تأخیر رشدی عصبی-حرکتی را در دوران نوزادی نشان می دهند. در کودکان فلج مغزی رفلکس های اولیه باقی می مانند و واکنش های وضعیتی پیشرفته ظاهر نمی شود. در نتیجه الگوهای غیر طبیعی با رشد کودک پدیدار می شود.

توانایی کودک برای کسب کنترل سر (سه ماهگی)، نشستن (6-8 ماهگی)، سینه خیز رفتن (5-7 ماهگی)، ایستادن و راه رفتن (12-18 ماهگی) با تأخیر همراه خواهد بود.

تأخیر در کسب نقاط عطف مثل نشستن، نشان دهنده وجود نقص حرکتی بوده و میزان تأخیر با شدت مشکلات مرتبط است.

کودک مبتلا به فلج مغزی در ماه های اول زندگی معمولا دوره ای از هایپوتنی (شلی عضلات) را تجربه می کند. بین سن 6 تا 18 ماهگی عضلات کم کم شروع به سفتی می کنند.

کودکان مبتلا به اتتوز (نوعی از فلج مغزی) بعد از 18 تا 24 ماهگی تشخیص داده می شوند. آتاکسی (نوعی از فلج مغزی) حتی دیرتر از این ممکن است آشکار شود.

عوامل اولیه ای که احتمال فلج مغزی را در نوزادان مطرح می کند:

رفتار های غیر طبیعی

مشکلات دهانی مثل مکیدن ضعیف

و تحرک ضعیف

نوزاد تحریک پذیر، بیش از حد آرام و یا کنترل او بیش از حد سخت است.

او به خوبی مک نمی زند، خیلی بد می خوابد، اغلب استفراغ می کند و تماس چشمی ضعیفی دارد.

نشانه های اولیه حرکتی، شامل کنترل سر ضعیف، مشت کردن مداوم یا نامتقارن است.

به جای چهاردست و پا رفتن، کودک سینه خیز می رود و یا مانند خرگوش جست و خیز می زند.

 

محدثه نوفرستی

کارشناس کاردرمانی

نظرات کاربران