استخدامی
ماهواره
1. آبان 1395 - 8:14
سرمقاله روزنامه آوای خراسان جنوبی:
لحظات فراموشی محرومیت / تشریفات را نمایش ندهید
بیرجندرسا- خوشبختانه استاندار ساده زیستی را درپیش گرفته، از اجاره منزل برای خود تا خرید نان و رفت و آمد و ... که جای سپاس دارد اما آنچه اکنون مورد انتقاد است میراثی ست که از دوران همکاران قبلی وی رسیده که علیرغم همه توصیه های آن زمانمان برای رفعش، اقدامی نشد / شاید در موکت پا خورده دفتر نماینده رهبری به یاد آوریم ولی در مبل های چند میلیونی دفتر استاندار ، محرومیت استان به فراموشی سپرده خواهد شد

 و اما بعد! هنوز یادم نمی رود روزهای شیرینی را که کنار دانشجویان اردوهای جهادی، به روستاهایی از این استان می رفتیم که هیچ نداشتند، به معنای واقعی هیچ نداشتند! استاندار محترم شاید نامی از تلخاب و چاه سالم نشنیده باشند، که همان سال ها یادم هست یک اداره امنیتی در نهبندان نشانی اش را به فرمانداری و کمیته امداد و بهزیستی آنجا داده بود و بعد از رسانه ای شدن موضوع و آمدن نمایندگان رئیس جمهور وقت، در چهار فرسخ و چاهداشی ساکنشان کردند؛ دو روستا با مردمانی در عمق فراموشی شهر محرومی مثل نهبندان که وقتی ما به عنوان خبرنگار رفتیم و عکس گرفتیم، از ما و دوربین هایمان ترسیدند! و هیچ نداشتند و البته این ها داستان نبود، واقعیت هایی در همین استان بود. حاال هم روستاها و دهاتی با شرایطی مثل آنها گوشه و کنار هستند، تلخاب و چاه سالم مربوط به سال 87 و 88 بود و حاال در پس معرکه خشکسالی، حتما ده ها تلخاب و چاه سالم دیگر هم به وجود آمده است؛ شاید کمی بهتر یا شاید هم بدتر!

هفته قبل وقتی آقای فتاح رئیس محترم کمیته امداد امام خمینی (ره) به استانی آمد که پیشانی اش محرومیت و نیازمندی در حوزه های مختلف است، استانی که دردهای فراوان دارد و مردمی صبور که گاهی آمار 40 درصدی از جمعیت تحت پوشش در ارگان هایی مثل کمیته امداد، یا بهزیستی، یا سایر سازمان های امدادی و خیریه از آن منتشر می شود، فکر نمی کرد روی مبل های چند میلیون تومانی استانداری بنشانندش و عکس بگیرند و بعد بین مددجویان زمزمه بیفتد  خیلی هم راحت که ایشان هم بله! بنده خدا قطعا نبوده روی این مبل ها، داخل آن اتاق تشریفات آنچنانی و لحظه هایی که می توانسته بوی فراموشی از محرومیت های استان را بدهد!

کمی آن طرف تر شهر اما، داخل همان کوچه پس کوچه های قدیمی خیابان طالقانی و مطهری، رهبری نماینده ای دارند در استان به نام آقا سید علیرضا عبادی، که در محل دفترشان آنجا روی همان موکت و فرش های پاخورده باید بنشینید، ایشان هم پشت همان میز چوبی، نشسته روی زمین، شما را میهمان صفای دلش کند. فرقی ندارد، چه یک نیازمند باشید، چه مدیرکل، چه وزیر و وکیل و سفیر، همه همانجا، کنار هم، روی زمین، پشت به دیوار. و رهبری چه خوب فرموده بودند که: یک وقت هست که ما جلوی چشم مردم یک مانور اشرافی گری م یدهیم؛ این دیگر مباح و مکروه ندارد؛ همه اش حرام است, به خاطر اینکه تعلیم دهنده ی اشرافی گری  است.

جناب استاندار! من هم جزو همان هزاران نفری هستم که نه پیاده نه سواره اجازه ورود به حریم استانداری محترمتان را ندارم، مثل هزاران نفر از همین ولی نعمتان انقلاب! به لباس و خرده حقوق و همان ماشین 6-7 میلیونی قانعم و شکرگذار، اما عهدی با مردم و با خدای این مردم و درددلی برادرانه با شما دارم که استان محرومی مثل خراسان جنوبی، با این همه درد و رنج و محرومیت و بدبختی های طبیعی و غیر طبیعی اش، پذیرش بار سنگین چنین تشریفاتی را ندارد، من هم قائل به حفظ آبروی استانم هستم، البته بیشتر از شما! اما حداقل بروز این تشریفات را به پستوهایتان ُهل بدهید و برای آنهایی که اهلش هستند، برای همان وزیران ثروتمند، سفیران بدعهد و سرمایه  پا به فرار! نمایش این اشرفی گری مردم را گذاران حساس کرده، آه دل خیلی ها را برآورده و عنقریب خیلی را از شعارهای انقلابی ما و شما که برایش سینه چاک می دهیم، نا امید خواهد کرد.
از شناخت که از شما دارم و از گفته ها و شنیده های موثق می دانم که خوشبختانه جنابعالی مشی و زی قناعت و ساده زیستی را در زندگی در پیش گرفته اید، از اجاره منزل تا خرید نان و رفت و آمد و کارهای منزل که جای سپاس دارد. اما آنچه اکنون مورد انتقاد است میراثی ست که از دوران همکاران قبلی شما رسیده که علیرغم همه توصیه های آن زمانمان برای رفعش، اقدامی نشد و این خرج ها درحالی صورت می گرفت که برای تأمین اعتبار در برخی حوزه های داخلی استانداری، هزار بهانه از کمبود اعتبارات پیش کشیده می شد.

هم من و هم شما می دانیم که کدام مسؤول از داخل اتاق های ایزوله شده، با میلیون ها تومان هزینه برای طراحی داخلی اش و از روی مبل های سلطنتی و از پشت شیشه های دودی خودروهای آنچنانی، درد محروم نیازمندی را در نهبندان، در قاین، در طبس، در فردوس، در سربیشه، یا حتی در همین بیرجند لمس خواهد کرد؟ باور کنید طمعی برای به زیرکشیدن این صندلی های قشنگ از زیر پای دوستان عزیزمان ندارم، اما به هوش باشیم، که مردم را از کنارمان از دست ندهیم. قطعا شناختی که از شما داریم، شاهد اقدام انقلابی و مردم پسند شما در این زمینه خواهیم بود.
یاداشت: روزنامه آوا

نظرات کاربران